Την ώρα που ο Marko Prezeli αρνείται να παραλάβει το χρυσό πιολέ, μια άλλη βράβευση έλαβε χώρα στα βουνά του Νότου. Η ονομαζόμενη “Χρυσή κουτάλα” είναι είσοδος αλλά και η αποδοχή στο γευστικό κόσμο των καταφυγίων και αυτή τη φορά έγινε από την Μιχάλη Στύλλα. Ο Στύλλας μετά από μία εβδομάδα σουλατσαρίσματος στα βράχια και τις παραλίες της Κρήτης, αποφάσισε σαν κύκνειο άσμα από την επίσκεψη στο νησί, να ανέβει στο καταφύγιο Καλλέργη που έχει αναλάβει από φέτος ο Χρήστος Πατεράκης (Πάτερος κοινός). Ο Μάικ νόμιζε ότι θα ανέβαινε με κοντομάνικο και σαγιονάρα, αλλά η μοίρα του επιφύλασσε ένα κρύο παιχνίδι. Ακόμα με το αλάτι στη πλάτη από τη προηγούμενη μέρα που πλατσούριζε με τον Τσούτσια στο Πλακιά, βρέθηκε να τουρτουρίζει ανεβαίνοντας για το καταφύγιο με σφοδρή χιονόπτωση και -10…
Φωτό: Πολύ σκληρός ήταν ο έλεγχος στα βαθιά και άδυτα της κουζίνας του Καλλέργη, αλλά ο Πάτεράκης τα είχε όλα "πένα".
“Είδα όλα τα πρόσωπα της Κρήτης”. Εχθές κολυμπούσα και έκανα ηλιοθεραπεία και σήμερα κόντεψα να πάθω κρυοπαγήματα… ανέφερε χαρακτηριστικά. Χωρίς να χάσει χρόνο πέρασε στα άδυτα της κουζίνας και άρχισε να ανοίγει τα καπάκια από τις κατσαρόλες. Ο Πάτερος όμως “διαβασμένος” από τα καλοκαίρια στο Κάκαλο, είχε φροντίσει τα πάντα να είναι στην εντέλεια, ενώ έλεγχος έγινε και για την καθαριότητα μετά το φαγητό ώστε τα πιάτα να μη σου πέφτουν από τα χέρια από τα λίπη που δεν καθάρισαν… Η σκληρότερη δοκιμή όμως για τη χρυσή κουτάλα ήταν η αντοχή του καταφυγιά στις γέναιες ποσότητες αλκοόλ, την οποία ο Χανιώτης πέρασε με απόλυτη επιτυχία. Έτσι την επόμενη ημέρα έγινε μια λαμπρή τελετή με καλεσμένους όλους τους άρχοντες της τοπικής ορειβασίας, οι οποίο όμως λουφάξαν σαν κοτούλες στους καναπέδες μπροστά από τα τζάκια των σπιτιών τους, αφού το χιόνι είχε φτάσει μέχρι και το φάρο των Χανιών…
Παρόλα αυτά η χρυσή κουτάλα και το χρίσμα του καταφυγιά έγινε στον Πατεράκη, ο οποίος είχε φτιάξει μια υπέροχη φακή και μακαρόνια με κιμά (που φήμες λένε ότι τα είχε φτιάξει η μάνα του…μέγα ψέμα). Του ευχόμαστε καλή επιτυχία στα νέα του καθήκοντα και επιφυλασομεθα να τον επισκεφτούμε ώστε να δούμε αν δίκαια έλαβε όχι μόνο το χρίσμα του καταφυγιά αλλά και τη βράβευση…
Φωτό: Δίκαια ο Πάτερος μετά από σκληρό έλεγχο απο τον Μιχάλη Στύλλα παρέλαβε την "Χρυσή Κουτάλα" αλλά και το χρίσμα του καταφυγιά.
Σημ. Πέφτοντας: Όσοι θέλετε να ανεβείτε στον Καλέργη επικοινωνήστε στο christos.paterakis [@t] fastmedia [dot] gr ή στο: 6973400077, στο www.eoshanion.gr...Itemid=63 αλλά και στο FB: "Καταφύγιο Καλλέργη Λευκά όρη"
Δεν είναι κανένας άγνωστος αλλά ούτε κρυμμένος προορισμός, πλην όμως εξωτικότατος και ήσυχος αυτήν την εποχή του χρόνου. Είναι πάντα ωραίο να απολαμβάνεις τη φιλοξενία φίλων κάποιους από τους οποίους έχεις να δεις καιρό, να σκέφτεσαι μόνο το σκαρφάλωμα και ενίοτε πώς να γεμίσεις το κεφάλι σου με ουσίες και σκέψεις αφού τα ωραία βράδια γύρω από τη φωτιά στο Αγιοφάραγγο έχει αδειάσει πλήρως. Πιο σημαντικό, σε μια εποχή που όλα τα κοινωνικοπολιτικά δρώμενα μαζί με τα καταραμένα ΜΜΕ οδηγούν ή προσπαθούν τουλάχιστο, στην εποχή του εγώ και ότι όλα πρέπει να πληρώνονται αδρά, περιστάσεις τύπου αναρρίχηση και μπάνιο με φίλους, να σου θυμίζουν πόσο απλή και ομαδική διαδικασία είναι η καλοπέραση. Και επειδή η Κρήτη είναι extreme από πολλές απόψεις (τεκτονική ανύψωση σε τρελούς ρυθμούς με αποτέλεσμα το σχηματισμό φαραγγιών και αποκάλυψη ρηγμάτων τύπου Πλακιά, τσικουδιά με το κιλό, πιστόλια στο κέντρο των Χανίων, προσπεράσεις πάνω σε στροφές, τάσεις αυτονομίας, και άλλα τέτοια κουζουλά) συμπεριλαμβανομένων και των καιρικών σκαμπανεβασμάτων, μετά από τα μπάνια παραλίγο να ερχόταν τα κρυοπαγήματα. Explorado η Κρήτη, unexplorado τα συναισθήματα κάθε φορά που φεύγεις απ’ εκείθε!
Καλό Χειμώνα
Ps. Come I say Rude Boy, and a dance all reggea music, I watch the test I give you beat why contest now? So would you tell me now? (Τάδε είπαν οι Dub Inc ως επίλογο της συναυλίας τους στο Ηράκλειο)
Τον Σεπτέμβριο, οι Αλ. Κωνσταντινίδης και Κ. Μουγκολιάς πήγαν προς την ορθοπλαγιά του Λάζου στην Γκιώνα με σκοπό να επαναλάβουν το κύριο μέρος της διαδρομής Μποτίνη-Σπανούδη. Τραβερσαριστά, από την θέση νερό της Βαθειάς Λάκκας, με λίγο σκράμπλινγκ και μετά κανένα μισάωρο βρέθηκαν στα όρια του διαζώματος που περιγράφεται στην διαδρομή. Με ένα ραπέλ βρέθηκαν στο διάζωμα και άρχισαν να ψάχνουν χαρακτηριστικά της διαδρομής όπως το χαραγμένο VAT 69, ένα δίεδρο κτλ. Αντ΄ αυτού βρήκαν βαμμένο με μεγάλα μαύρα γράμματα: JAFH15-V65. Ένα δίεδρο πέμπτου υπήρχε πιο εκεί αριστερά, αλλά στην μέση ήταν μια πολύ προκλητική νεροσυρμή η οποία δεν ήταν πέμπτου αλλά λίγο παραπάνω.
Για να μην τα πολυλογούμε, τα παιδιά ακολούθησαν την νεροσυρμή στο μεγαλύτερο μέρος της, η οποία είχε σημάδια επαναλήψεων όπως δύο καρφιά, κάτι σχοινιά σε διαμπερή κτλ. Γνωρίζω ότι σε αυτή την διαδρομή έχουν μπεί κατα καιρούς 5-6 σχοινοσυντροφιές εκ των οποίων οι περισσότερες είχαν περιπέτειες (άλλοι επάνω, άλλοι υποχωρήσεις, άλλοι τραυματισμούς και υποχωρήσεις).
Το πρόβλημα ήταν ότι η περιγραφή λίγο έμοιαζε με αυτή της Μποτίνη-Σπανούδη, η οποία μάλλον απέφευγε τις δυσκολίες με τραβέρσες και από δεξιά. Το πιο μεγάλο λάθος ήταν αυτό στην έξοδο, όπου αφήσαν την νεροσυρμή και πήγαν λοξά δεξιά με αποτέλεσμα να βρεθούν κάτω από μεγάλα αρνητικά.
Τα παιδια συμφωνήσαν ότι η διαδρομή ήταν διαμάντι, ίσως η καλύτερη της Γκιώνας, και αξίζει να δοθεί η περιγραφή της γραμμής που τουλάχιστον αυτοί σκαρφαλώσαν, για την προώθηση μελλοντικών επαναλήψεων. Να σημειωθεί ότι για την επανάληψη χρειάζονται οπωσδήποτε σφυρί και δυο-τρία καρφιά μιας και ο βράχος είναι μασίφ, δέχεται λίγες ασφάλειες και το σκαρφάλωμα είναι ιδιαίτερα τεχνικό και απαιτητικό...
Πολύ συχνά βλέπουμε σχοινοσύντροφους, φίλους ή αναρριχητές διπλανών σχοινοσυντροφιών να στέκονται στο ύψος του ρελέ ή και ακόμα ψηλότερα αυτασφαλισμένοι με ιμάντες, dyneema, daisy-chains κτλ. Δείτε το παρακάτω βιντεάκι και αναθεωρήστε μερικά πράγματα...
Περισσότερες πληροφορίες στο site της DMM, από όπου ξεπατικώσαμε το βίντεο και ειδικότερα στα links:
Σύμφωνα με δημοσίευμα περιοδικού ελευθερώθηκε η Eiger Direttissima! Αυτό δεν θα μπορούσε να είναι από μόνο του και κανένα φοβερό γεγονός, αλλά σύμφωνα με το περιοδικό οι Jasper και Schaeli κουβαλούσαν και σόμπα, αλλά κάναν και ρελέ με ασφάλεις... Ωωωωωωωω!!! Δείτε:
Το blog μας δεν κάθησε με σταυρωμένα χέρια. Χάκεψε το αρχείο των φωτογραφειών του Jasper και εντόπισε τις πραγματικές φωτό της ανάβασης, πριν την αφαίρεση στο Photoshop της σόμπας στη μια φωτό και την αλλαγή της σόμπας με ένα haul-bag της BD (γαμημένοι χορηγοί...) στην δεύτερη. Ιδού:
Για όσους ξέρουν αγγλικά μπορείτε να διαβάστε το άρθρο στο link: http://www.planetmountain.com....37681# Για όσους ξέρουν ελληνικά ψάξτε στου Γούγλη, αλλά προσέξτε, μπορεί να τα ξεχάσετε και να έχετε πρόβλημα επικοινωνίας μετά...
ΥΓ. Το ανησυχητικό όπως πάντα για την ελληνική ορειβασία (αναφωνήστε παρακαλώ: ου!-α!-ου!) είναι ότι το μεταφρασμένο άρθρο έχει 4.75 (στα 5) βαθμολογία από τους αναγνώστες που μπήκαν στο κόπο να το διαβάσουν και να το βαθμολογήσουν...
ΥΓ 2. Ευχαριστούμε τον ψηλό (ναι κάθομαι...) για την επισήμανση του link.
Climb & BASE στα Μετέωρα. Κείμενο-Φωτογραφίες: Λιάνα Τζιλίνη.
Το base jump είναι ένα extreme σπορ στο οποίο ο αθλητής κάνει ελεύθερη πτώση από σταθερό σημείο. Τα άλματα βέβαια εδώ γίνονται από πολύ πιο χαμηλά σημεία. Τα αλεξίπτωτα είναι ειδικά για base άλματα, και δεν υπάρχει εφεδρικό διότι δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο για την χρήση του. Μόνο το όνομα του σπορ μάλιστα αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται για κάτι εύκολο, καθώς το base αποτελεί ακρωνύμιο των λέξεων building (κτίριο), antennas (κεραίες), spans (γέφυρες) και earth (κυρίως λόφους), σημεία δηλαδή από τα οποία ένας αθλητής κάνει το άλμα. Το base jumping μάλιστα θεωρείται πιο επικίνδυνο σπορ ακόμη και από την πτώση με αλεξίπτωτο από αεροπλάνο. Λίγοι είναι αυτοί πάντως στη χώρα μας που έχουν ως χόμπι να πέφτουν από βράχους, κτίρια ή γέφυρες, ανεβάζοντας την αδρεναλίνη τους στα ύψη!
Τον Ιούλιο του 2010 ο διεθνούς φήμης Έλληνας base jumper κ. Στράτος Γιαμούκογλου βρέθηκε στα Μετέωρα για να εξερευνήσει τα βράχια και να βρει το κατάλληλο exit point για άλμα από βράχο.
Στα Μετέωρα συναντήθηκε με τον έμπειρο αναρριχητή Βασίλη Θεόδωρου και μαζί επισκεφτήκαν τον βράχο που βρίσκεται απέναντι από το μοναστήρι στον Αγ. Στέφανο.
Πρόκειται για τον διάσημο πλέον βράχο όπου γυρίστηκε η ταινία του James Bond “ For your eyes only” . Στον βράχο αυτό είχε πηδήξει πρώτος πριν 8 χρόνια ο διάσημος Felix Baumgartner . Είχε ονομάσει το επίτευγμα του αυτό ως « Ο μοντέρνος Ίκαρος στα χνάρια του 007». Στον βράχο αυτόν λοιπόν βρέθηκε και ο Έλληνας base jumper και πήδηξε στην δύση του Ήλιου από τον 120μ βράχο. Άνοιξε το αλεξίπτωτο του αμέσως μετά το άλμα και προσγειώθηκε με ασφάλεια στο έδαφος, ανεβάζοντας την αδρεναλίνη σε όλους τους κατοίκους της περιοχής.
Την επόμενη μέρα μαζί με την Βασίλη Θεοδώρου αποφάσισαν να σκαρφαλώσουν τον Άλυσσο. Ο ΑΛΥΣΣΟΣ ήταν για την Καλαμπάκα ένας βράχος-μύθος, λόγω του σχήματός του και, παρόλο που υπήρχε παλιό μοναστήρι εκεί, η κατάκτησή του θεωρήθηκε μεγάλο κατόρθωμα. Είναι από τους ψηλότερους βράχους στα Μετέωρα με ανάπτυγμα πάνω από 250μ.
Στο βράχο του ΑΛΥΣΣΟΥ (παλιό μοναστήρι), αυτός που επιχείρησε την πρώτη ανάβαση υποχρεώθηκε σε δύσκολη αναρρίχηση (V βαθμού δυσκολίας) σε «καμινάδα» στη βόρεια πλευρά του βράχου, που ακόμα και σήμερα θεωρείται ένας από τους πιο δύσκολους προς ανάβαση βράχους
Οι διαδρομές του δεν σκαρφαλώνονται συχνά.
ΑΛΥΣΣΟΣ
- Παλιά ανάβαση των μοναχών V
- Σαξονική πέρλα V
- Διαδρομή του φιδιού VII+ (VI,A1)
- ΔΙΑΓΩΝΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ (διαγώνια παραλλαγή)V+
- ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ ΝΤΙΡΕΚΤ (παραλλαγή -"Αυγό του φιδιού" ) VI
- ΣΤΑΝ ΚΑΙ ΟΛΙ VII
- ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑΣ VII+ (VI,A2)
- Παραλλαγές διευκόλυνσης στην "ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑΣ" III
- ΒΟΡΕΙΟΣ ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΣ VII
Στην παρέα του Στράτου Γιαμούκογλου και του Βασίλη Θεοδώρου προστέθηκε και η Τζιλίνη Λιάνα που ανήκει στην ομάδα υποστήριξης του Στράτου. Όλοι μαζί λοιπόν αποφάσισαν να σκαρφαλώσουν την "Διαδρομή των Μοναχών" για να φτάσουν στην κορφή του Αλυσσου. Από εκεί λοιπόν βρήκαν το κατάλληλο σημείο για exit point . Στο σημείο εκείνο το ύψος του βράχου ήταν 190μ. Εκεί λοιπόν περιμένοντας τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες , ο Στράτος πήδηξε στο κενό , κόβοντας την ανάσα σε όσους τον παρακολουθούσαν από κάτω. Το αλεξίπτωτο άνοιξε μετά από μερικά δευτερόλεπτα και προσγειώθηκε στο έδαφος . Άλλο ένα επιτυχημένο άλμα είχε επιτευχθεί στον ιερό αυτό τόπο των Μετεώρων.
¨Αναρρίχηση και basejump είναι πολύ ιδιαίτερος συνδυασμός και αρκετά αδρεναλινούχο¨ μας λέει ο Στράτος . Τα Μετέωρα είναι ο ιδανικός τόπος για να ζήσεις αυτήν την εμπειρία. Σίγουρα υπάρχουν και αλλά σημεία για base jump στα βράχια αυτά που θα ήθελα πολύ να κάνω. Βεβαία για όλα αυτά απαιτείται πολύ προσοχή , εμπειρία και γνώσεις. Το base jump είναι επικίνδυνο άθλημα και απαιτεί σεβασμό . Γοητεύομαι να ανοίγω καινούρια exit points για άλματα στα ελληνικά βουνά και βράχια, και η Ελλάδα έχει πολλά. Θέλω επίσης να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον φίλο μου αναρριχητή Βασίλη Θεόδωρου που χωρίς την βοήθεια του τίποτα δεν θα είχε επιτευχθεί.
Ο Μίλτος Ζ. (ο γνωστός ice doctor από τας Σέρρας) μας έστειλε το παρακάτω λινκ που φυσικά επισυνάπτουμε. Θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι οι δημιουργοί του αντιγράψαν το Πέφτοντας χωρίς καμιά ντροπή, μεταφράζοντας (παραφράζοντας) το γνωστό περιοδικό Climbing σε Falling! Απαράδεκτο!!! Παρόλα αυτά απολαύστε:
